هم خوشحالم هم ناراحت راستی قبل از این که دلیل این دوتا حالتم رو به شما بگم یه معذرت خواهی و یه گله هم دارم(چه پررو !!!)معذرت واسه این که دیر به دیر پست می دم و گله واسه این که رفقا کم لطف شدن و  از نظرات پر از برکتشون خبری نیست

حالا واسه چی خوشحالم یکی از دوستان قدیمی و بهتر بگم عزیزی که منو با اکنکار اشنا کرد بالاخره برگه وصل دومش رو گرفت (همون صورتی خشگله) از همین جا بهش تبریک می گم و از این بابت بسیار خوشحالم(دست راستت سر ما)

ناراحتم چون منم خیلی وقت که درخواست وصل کردم ولی هنوز خبری نشده .

حتما برکتی در کار ما وجود داره و هنوز موقعش نشده که ماهانتا به من این برکتو بده.

راستی چند تا شعر جدیدم گفتم ولی راستشو بخواین امروز یعنی الان که دارم این تاپیک رو می نویسم سر ظهر گرمه ما هم از برکت انرژی هسته ای برق نداریم منم اصلا حال پشت میز نشستن و ندارم(خیلی نظر می دین!!)و موکولش می کنم به اوردگاهی دیگر و همه شما دوستان دل انگیز را به ایزد بی همتا می سپارم .

برکت باشد تا همیشه و برای همه.

نهم خرداد جشن تولد من

امسال پیشم بود

همه جا از اولین ساعات صبح تا اخرین لذت شب

تو تک تک ثانیه هام

تو اون لحظه ای که کیک فوت کردم و از خوشحالی اشک از چشام میو مد

چه چهارشنبه ی قشنگی

بهم گفت ارزو کن منم چشامو بستم ارزو کردم همیشه نهم خرداد باشه

گفت میشه ارزوتو بلند بگی منم گفتم:

جشن تولدم امسال غرق رویا غرق شادی بود

حضور مبرم تو مثل نوری در این سیاهی بود

حس خوب دیدن تو اینبار مثل حس اول اشنایی بود

حس خوب مادری که می بیند کودکش در حال بازی بود

جشن تولدم امسال نقطه ی عطف زندگانی بود

کوتاه مثل لحظه ی بودن تو بیتاب بی قراری بود

جشن تولدم امسال پر ز هدیه های عالی بود

بودنت دیدنت دستهایت مخمل گل سرخ باغ بهاری بود

جشن تولدم امسال خالی از غصه های هر شب بود 

خالی از ناله های دوری خالی از حسرت حضورت بود

منو بوسید اشکامو پاک کرد گفت قول بده هر وقت واسه تولدت جشن گرفتی منو دعوت کنی .منم گفتم قول بده هر وقت متولد شدم کنارم باشی .با مهربونی دستی سرم کشید برای اخرین بار تبریک گفت و...

                                                                              رفت.

خیلی زیر فشار بودم داشتم از دوری و عشقش می ترکیدم وقتی یادم میافتاد که چه قدر می شه یه نفر و دوست داشت تمام مولکول های بدنم فریاد می زدن و فقط از چشمام بود که اشک میومد .

قلمم خودش رو کاغذ می رقصید و من فقط نگاهش می کردم و چه قدر قشنگ برام نوشت:زوال من

ای انکه غافلی ز یاد من

بیا و ببین هر لحظه زوال من

برای اخرین بار بهار من

نیامدی و ندیدی خزان مات من

من لحظه لحظه به یاد تو بوده ام

دریغ تو نکردی لحظه ای یاد من

انگاه که موسم وصل و وصال یار بود

به خواب بودی و لبیک نگفتی نیاز من

گفتم که عاشقم و عاشقت می کنم

خندیدی و به سخره گرفتی تو حال من

افسوس بهار عمرم کفاف نداد

تا عاشقت کنم به شکوفه قلبم صبای من

شبهای بی تو بودنم غریب است و سخت

این را بخوان و ببین از ترانه های من

هرشب می سرایم و می نالم از فراق

چگونه بگویم که دوستت دارم نگار من

شرمندم از این همه محبت دوستام و بیشتر از این که اوامر دنیوی مجال ارسال پست های جدید بهم نمی دن .

پیشاپیش دوست دارم بهار ۸۷ رو بهتون تبریک بگم و یکی از ناقابل ترین سروده هامو که خیلیم جدید واستون بذارم .

تقدیم به همه چشم انتظارهای دنیا و پدر عزیزم:

عید امد و من تنها                 در هجر تو ای جانا

عاشق چو بهارانم                 دل تنگم و رو رسوا

من در غم روی تو                چون ابر بهارانم

دلگیرم و اه من                    گریانم وگریانم

داغم شررم سوزم                 خاکستر ققنوسم

تا سر به سری ارم                از دوری تو سوزم

باز ای بیا دلبر                     رخ کن بنشین عنبر

تو ماه جهان تابی                  بنمای رخت قنبر

ما منتظران تو                     هر دم زفراق تو

می سازیم و می سوزیم           از شوق وصال تو

گر روی کنی بر ما                 گویم سخنم کوتاه

سال نیز به ته اید                  تا تو شوی عید ما

امیدوارم کاستی هاشو به دارایی خودتون ببخشید

برکت بی کران...

من ماندم و کارماي من، اما اميد آنجا ميدرخشد، نوراني تر از هر طلوعي.
از باک از زمان، که اين تنها براي شمارش کارماي من است.
و تو هرگز جائي نرفته اي که من نگران باشم.
هميشه آنجا بوده اي اگر بتوانم آن را هميشه بخوانم.
من اما از تو دور گشته ام. گم نشده اي که پيدايت کنم.
و من به برکت اين کارماهاي رنگارنگ عشقت را نوش ميکنم.
دوستت دارم که عشق را ارزاني داشتي و فرشي زير پايم نهادي تا به خانه برگردم.
بدان که اين فرزندت دل به درسها داده است و روز وصل را ياد ميکند، گرچه نميتواند آن را روز بنامد.
- برکت باشد. 

مطلب بالا رو از قسمت نظرات و از دوست خوبم صدای همیشه اشنای من نقل قول کردم حیفم اومد تو وب نذارمش.ممنونم.

و اما ...

اخرین شعری که همین چند شب پیش گفتم و پیش کش چشمهای نافذ پال عزیزم می کنم همین باشد که ارزوی زیارتش در وجودم شعله می کشد .

سر به سر از مستی تو               مٍی زنم و باده زنم

دم به دم از هر طرفی                 بر در تو سایه زنم

می نروم می نروم                     از تو به بهر دگری

می شنوم می شنوم                    زنگ تو از هر طرفی

مویه کنم شکوه کنم                   از غم بی تو بودنم

کین منم ان عاشق تو                 که از تو هست بودنم 

بیا به خویش من نگر                 بفهم راز این سخن

کز نفس بهار تو                        گشته سخنور این ثمن

من همه با تو بودنم                   ببین به دیده ترم

همین بدان عزیز من                  بخوان به شعر اخرم

برکت بی کران نثار شما عزیزان

رو چروک حافظه خاطره خوندن نداره

رو موجهای دریا که به ساحل ما می کوبن

قایق کاغذیمون طاقت موندن نداره

شعرای من همه شادن غم توشون جا نداره

غم و دردتون به جونم اینا گفتن نداره

من همیشه واسه چشمهای شما شعر می خونم

ورنه این دو روز دنیا که سرودن نداره

                                                     ازخودم

                                                                            برکت باشد.

دشمن- چاقو- خرچنگ سیاه

نا کسانی که می میرانند همه شب روح مرا

اب چرکین

               روز تاریک

                             روزنه بسته

                                                 کیستند اینان

کیستند اینان که عذابشان گرفتار کرده روح مرا

                                                            صبح نور خورشید

رستاخیز دور یا نزدیک از گذشته یا فردا نمی دانم

گویی گله ای گرگ عزم پیمایش جانم دارند

من توانش را دارم ترسم چیست نمی دانم من

دوست داشتن گمنام با هوس در امیخته است

شعله ور می شود یا خاموش هیچ نمی دانم باز

ابی بی پایان رهایی در وجود من است

اسارت را در پرستش دوست دارم

همه صبح تا شب بلند می خوانم دوستت دارم باز

                                                         دوستت دارم باز

تا کجایش نمی دانم

                            گله ای در دل دارم باز

گفتم که توان گفتن نمی یابم باز

                          نمی دانم باز 

یا اگر هست       

                        نمی خواهم باز

                                                برکت باشد.

سکوت

منو اشنايي تو

                                   منو اين غربت غمگين

منو اين شب برهنه

                                   منو اين سکوت سنگين

منو حسرت نگاهت

                                   تو فراسوي خيالم

منو اين روياي شيرين

                                   که تو هستي در کنارم

منو اين کنج اتاقم

                                  منو درد و گريه زاري

منو اشکام که مي بارن

                                  مثل بارون بهاري

منو رفتنت هميشه

                                  به يه جاي دور و خالي

منو موندن توي اين شهر

                                  يه شهر پوچ و خيالي

تو يه نوري نور قصه 

                                  تو شبهاي بي کسي هام

تو يه باغي پر ز ميوه

                                  تو کوير خستگي هام

تو برام ترانه بودي

                                  تو شب نور و ستاره

تو مي تونستي بموني

                                  تا افق تا بي کرانه

بگو تا کي بايد اينجا

                                  بمونم منتظر تو

بمونم تا تو بيايي

                                  يا بشم هم سفر تو

چشمان گریان مرا این گریه ها نم می زند

چونان که بی تاب توام هر دم دلم دم میزند

در گوش دل نجوای من اهنگ بربط می زند

امید دارم او شبی در خواب من سر می زند

ورنه که روح خسته ام بر کوی او پر می زند

عشق است بر در می زند

عشق است بر در می زند